Ponadto lekkie czołgi T-70 otrzymały również jednostki szkolne wojsk pancernych i zmotoryzowanych. Pierwszym z nich był 3 szkolny pułk czołgów. Latem 1944 roku zapisał do ewidencji 10 czołgów T-70. 30 czerwca Baza Naprawcza nr 2 w Moskwie przekazała pułkowi pierwsze 4 czołgi po remoncie o numerach fabrycznych 4989, 5116, 5130 oraz 5548. 12 lipca te same warsztaty dostarczyły następnych 6 naprawionych wozów o numerach fabrycznych 5548, 5582, 5595, 5599, 5655, 5670 oraz 5671. Jesienią pułk wzbogacił się jeszcze o 10 czołgów T-70 z 1 brygady pancernej, o których mowa była wcześniej, natomiast jeden wóz przekazał 27 pułkowi artylerii samobieżnej.
Do stanu Oficerskiej Szkoły Broni Pancernej przyjęto początkowo 3 czołgi T-70 z 1 brygady pancernej. Dopiero 13 stycznia 1945 roku szkoła otrzymała dalszych 18 czołgów T-70, Z tego 3 wozy o numerach 305393, 305508 i 305586 nadeszły 13 stycznia ze szkoły oficerskiej w Riazaniu, a pozostałe 15 czołgów T-70 przekazała Baza Naprawcza nr 8 w Woroneżu, Były to maszyny o następujących numerach fabrycznych; 309, 729, 956, 1969, 1172, 1174, 1177, 1181, 1246, 1361, 1364. 1366, 1372, 1374, 1428.
W sumie, w okresie lipiec 1943 - styczeń 1945, jednostki pancerne WP otrzymały od ZSRR 53 lekkie czołgi T-70. W czasie działań straty wyniosły 12 wozów (stosunkowo najmniejsza liczba wobec innych typów, co wynikało z tego, ie większość czołgów używana była już tylko do szkolenia). Według sprawozdania z 16 lipca 1945 roku Wojsko Polskie posiadało wówczas 41 czołgów lekkich T-70. Większość z nich była mocno wyeksploatowana, wobec czego już latem 1945 roku odsyłano je do naprawy głównej przeprowadzanej w Siemianowicach, gdzie utworzono pierwszą pc wojnie bazę naprawczą sprzętu pancernego.
W trakcie pierwszej powojennej reorganizacji wojska dokonywanej jesienią 1945 roku część pozostałych, sprawnych czołgów zgrupowano w 1 batalionie rozpoznawczym i 2 batalionie motocyklowym. Lekkie czołgi T-70 były jeszcze używane w czasie walk z oddziałami UPA na południowo-wschodnich obszarach Polski, toczonych w latach 1946-1947, po czym stopniowo wycofywano je z uzbrojenia. Wiele zespołów i części z demontowanych wozów wykorzystywano do napraw lekkich dział samobieżnych SU-76 jeszcze zachowanych w uzbrojeniu. Do czasów obecnych zachował się tylko jeden egzemplarz tego wozu, prawdopodobnie z tych, które uległy zniszczeniu w Bieszczadach. Mocno uszkodzony i pozbawiony wielu części czołg stał przez długie lata w Baligrodzie jaka pomnik, W tatach siedemdziesiątych dzięki inicjatywie płk. Stanisława Rozpiątkpwskiego został przetransportowany do Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych im. S. Czarnieckiego w Poznaniu, dokładnie odrestaurowany, dzięki czemu mógł nawet sam jechać, i ustawiony w Muzeum Szkoły.
dom i ogród - website hosting - ogrodzenia plastikowe