Lekki czołg pływający PT-76
Po zakończeniu I! wojny światowej, w myśl nowych poglądów w sztuce wojennej, powrócono w Związku Radzieckim do zagadnienia budowy lekkich czołgów. Wozy tego typu potrzebne były dla oddziałów rozpoznawczych, przy czym z uwagi na charakter przewidzianych dla nich zadcń musiały to być czołgi pływające, mogące pokonać samodzielnie każdą napotkaną przeszkodę wodną wprost z marszu. W końcu lat czterdziestych poszczególne zespoły konstruktorskie (kierowane przez L. Trojanowa, N. Astrowa, N, Szaszmu-rtna i innych) opracowały niezależnie od siebie i przedstawiły kilka prototypów takich czołgów o różnych rozwiązaniach napędu w wodzie - z napędem gąsienicowym, z napędem śrubowym, z doczepnym silnikiem zaburtowym, z hydrodynamicznymi pędnikami wodnymi, W wyniku wszechstronnych prób za najbardziej udany i praktyczny uznano prototyp czołgu opracowany przez N. Szaszmurina z 32. Lekki czołg pływający PT-76 jednego z pododdziałów Jednostki Obrony Wybrzeża. Zwracają uwagę różnie umieszczone znaki jednostki na czołgu 8801 i 8807: a - wjazd do wody, pokrywy otworów pędników wod-rch otwarte, b - czołg w czasie pływania, falo-podaiesiony do góry, podobnie jak i środkowy nechanika-kierowcy
Zakładów Kirowskich w Leningradzie 1. Wóz ten odznaczał się najprostszą konstrukcją, a jednocześnie największymi możliwościami pokonywania terenu bagnistego i najlepszymi właściwościami nawigacyjnymi. Do napędu w wodzie konstruktor zastosował nowość techniczną, po raz pierwszy zastosowane w gąsienicowych wozach bojowych hydrodynamiczne pędniki wodne działające na zasadzie odrzutu wody. Teoretyczne podstawy dla tej konstrukcji stworzył znany uczony rosyjski N. Żukowski, a praktycznie wykorzystano ją w konstrukcji pędników wodnych N. Konowałowa stosowanych w kutrach i innych niedużych jednostkach pływających marynarki wojennej.
W początkach lat pięćdziesiątych czołg konstrukcji N. Szaszmurina nazwany PT-76 (Pławajuszczij Tank, 16 - oznacza kaliber armaty) przyjęto do uzbrojenia jednostek rozpoznawczych wojsk pancernych i zmechanizowanych Armii Radzieckiej.
W toku rozpoczętej niebawem produkcji seryjnej czołg kilkakrotnie modernizowano i ulepszano. Między innymi w pierwszych seriach wozów montowano armaty D-56T z długim hamulcem wylotowym typu reaktywnego; w późniejszych ustawiono armaty z urządzeniem przedmuchującym przewód lufy i hamulcem wylotowym typu aktywnego. W ostatnich seriach czołgów noszących oznaczenie PT-76B zastosowano stabilizator armaty oraz urządzenia filtro-wentylacyjne, a także przyrządy noktowizyjne.
Okna pcv opolskie - Microsoft - Rapidshare